| تبليغات | X |
سن ۱۴ سالگی: تازه توی اين سن ، هر رو از بر تشخيص ميدن ! اول بدبختی
سن ۱۵ سالگی: ياد می گيرن که توی خيابون به مردم نگاه کنن ! ... از قيافه ء خودشون بدشون
مياد.
سن ۱۶ سالگی: توی اين سن اصولا“ راه نميرن ، تکنو می زنن و تکنو را ميرن ! ... حرف هم نمی
زنن ، داد می زنن! ... با راکت تنيس هم گيتار می زنن.
سن ۱۷ سالگی: يه کمی مثلا آدم ميشن! ... فقط شعرهاشون رو بلند بلند می خونن! يادش به
خير ، اون روزا که تکنو نبود ، راک ن رول می خوندن.
سن ۱۸ سالگی: هر کی رو می بينن ، تا پس فردا عاشقش ميشن! ... آخ آخ! آهنگهای داريوش
مثل چسب دوقلو بهشون می چسبه.
سن ۱۹ سالگی: دوست دارن ده تا رو در آن واحد داشته باشن!... تیز میشن ابی گوش میدن.
سن ۲۰ سالگی: از همه شون رو دست می خورن! ... ستار گوش ميدن که نفهمن چی شده.
سن ۲۱ سالگی: زندگی رو چيزی غير از اين بچه بازيها می بينن! (مثلا عاقل ميشن)
سن ۲۲ سالگی: نه! می فهمن که زندگی همش عشــــقه! ... دنبال يه آدم حسابی می گردن.
سن ۲۳ سالگی: يکی رو پيدا می کنن! اما مرموز ميشن! ديدشون عوض ميشه.
سن ۲۴ سالگی: نه! اون با يه نفر ديگه هم دوسته! اصلا“ لياقت عشق منو نداشت.
سن ۲۵ سالگی: عشق سيخی چند؟!! ... طرف بايد باباش پولدار باشه! حالا خوشگل هم باشه بد
نيست.
سن ۲۶ سالگی: اين يکی ديگه همونيه که همه عمر می خواستم! ... افتخار ميدين غلامتون
بشم؟
سن ۲۷ سالگی: آخيـــــــــــش
سن ۲۸ سالگی:
کاش قلم پام می شکست و خواستگاری تو نمی اومدم
|
زندگی با عشق زیبا می شود انچه ناپیداست پیدا میشود عالمی را عشق شیدا می کند قفلهای بسته را وا می کند زندگی با عشق زیبا می شود قطرهها را عشق دریا می کند |
چشم اتظار
در دل قهر زمانه است آن را مي شکنم
در خود وقف بهانه است آن را مي شکنم
چشم اين ، چشم دلم در تو رويت مي شود
چشم انتظار من روزي نگاهت مي شود
من خودزني مي کنم از خود بيخود مي شوم
جام عشقت را مي بلعم در تو بيخود مي شوم
من شبانه ات را گم کردم بي جان شده ام
اکنون در انتظار شک کنم بي جان شده ام
گذشته، فاصله آمده ، يارم رفته ، من نرفتم
اکنون ، يارم آمده ، فاصله رفته ، من نرفتم
حس نزديکيت خيلي دور نيست يار من
وصف دوريت خيلي نزديک نيست يار من
جادوي چشمت قهر زمانه را در من شکست
بهانه ها هم رفتند عشقت در من نشست
من چنان حراسان شده ام نکند نور شوي
من که در تو رسيدم نکند رد شوي و دور شوي
کم اميد نبود که من تو را پيدا کنم
در اين دنياي بي قرار خودم را فدا کنم
خوبيت آن بود که من از همه چيز بريده ام
کوه و صحرا و خزان حتي خودم بريده ام
من خودم را گم کردم تا رويت ببينم
از کفار زمانه رد شدم تا عشقت ببينم
اي يار تو نا اميد مکن دلم که اميد تو است
چشم انتظارم خون مکن چشمم اميد تو است
خودم از خواب بهانه رد مي شوم تکرار نکن
در تو تازه رسيدم من را شکار کفار نکن
رفتن و غربت دوريت آنقدر سخت است برام
وقتي از رفتن ميگي انگار مرگ است برام
عشق گم شده ام مي دانم همين جاست و تويي
عشق گم شده ات بدان که در من است و تويي
از شعرهاي خودم
من / عشق
پاك يعني
سرزمين لحظه
يعني بيداد
عشق من
باختن عشق
جان يعني
زندگي ليلي و
قمار مجنون
عشق یعنی...
ساختن عشق
دل يعني
كلبه وامق و
يعني عذرا
عشق شدن
من عشق
فرداي يعني
كودك مسجد
يعني الاقصي
عشق / من
عشق آميختن افروختن
يعني به هم عشق سوختن
چشمهاي يكجا يعني كردن
پر ز و غم دردهاي گريه
خون/ درد بيشمار
عشق من
يعني الاسرار
كلبه مخزن
اسرار يعني
من / عشق
